zaduchem

Mam siostrę, młodszą o dwa lata i przejawiającą bardzo niezdrowe tendencje do kolegów, którzy swym zachowaniem nie wzbudzają zaufania. Powiedziałabym "schodzi na psy" i śmierdzi papierosami. Nic do niej nie dociera, jest impertynencka i bezczelna, ale to moja siostra i chciałabym jej pomóc, tylko nie wiem jak.
Blaski i cienie mania rodzeństwa...

Znam Twoją siostrę i widzę co się z nią dzieje... wpływ złego otoczenia... Stała się tym czym od dawna pogardzała. Teraz potrzebna jest modlitwa za nią... może się opamięta.

przekonywanie kogoś zawsze wzbudza skutek odwrotny, można wspomnieć raz, a rzeczywiście najlepiej się pomodlić, by jak najszybciej wyszła z tego środowiska... (ja mam 2 siostry...)

Ja też nie szłam prostą drogą i myślę, że młodość ma swoje prawo do szukania i niestety ...błądzenia. Ale widzę, że każdy zły wybór rodzi w człowieku jeszcze większy głód dobra. Tylko trzeba mieć chęć za nim pójść...
Modlitwa jak najbardziej wskazana...

Jestem optymistą - myślę że z tego wyrośnie. A jak się jeszcze wspólnie za nią pomodlimy to zobaczycie na kogo siostra Zosi wyrośnie

No to się módlmy Nie omieszkam Was na bieżąco informować o postępach

A może warto się zastanowić, czego Twoja siostra szuka w nowym towarzystwie i dlaczego nie szuka/nie znajduje tego gdzie indziej? Może to tylko wierzchołek góry lodowej?

Ja swoją młodszą opierniczyłam równo z góry na dół jak święty Michał diabła. Przez telefon, bo przez telefon, ale zawsze...

Nie wiem... zawsze wydawała się normalna, może nieśmiała, ale poza tym normalna. A teraz tylko jest: "mnie to nie obchodzi", "zdychaj" albo inne równie urocze teksty.
Jedyny powód, który mi przychodzi do głowy, to w życie w cieniu starszej siostry. Ciężko tam mówić samej o sobie, żeby nie wyszło to chełpliwie, ale ja zawsze byłam na szczycie. Przynajmniej pod względem nauki, ona też była bardzo dobra, ale to ja przecierałam szlak i ludzie patrzyli na nią, porównując do mnie. Wymagali, że będzie taka jak ja. Może więcej oczekiwali.
A może rozumuję całkowicie błędnie.
W każdym razie ona się teraz bardzo opuściła w nauce i jej zachowanie też pozostawia wiele do życzenia.

Z tego, co wyliczyłam, Twoja siostra ma jakieś 14/15 lat... Normalne w tym wieku, szuka swojej własnej drogi. Spróbuj budować z nią normalną relację, bez nerwów. Skoro jesteś starsza, to pewnie bardziej dorosła. Wiem, że to trudne, ale możliwe do zrobienia, i potem bardzo owocne w skutkach.

Dobrze wyliczyłaś jej wiek. Jeśli chodzi o relację, to jest ciężko, bo czas, w którym się z nią widzę to zaledwie sekundy. Jak rano wstaję, ona jeszcze śpi, wracam - już jej nie ma, potem może się przewinie żeby coś zjeść, wychodzi - wraca ok 22.

walcz... u mnie też tak było. Ale są wieczory, weekendy...
I módl się.